No Mercy

Z uwagi na to, iż otrzymuję na e-maila coraz więcej zapytań od Czytelników odnośnie moich kolejnych artykułów w miesięczniku „Odkrywca” to postanowiłem wyjść naprzeciw i napisać tu trochę o moich najbliższych planach z tym związanych. Otóż, oprócz mojego artykułu o poszukiwaniu uranu i dwuczęściowego artykułu o depozycie w Gontowej (na który jak się okazuje Czytelnicy najbardziej czekają), w przygotowaniu mam trzyczęściowy artykuł o tajemniczej historii niektórych obiektów budowlanych zlokalizowanych w rejonie ulicy Fabrycznej i góry Włodyka w Ludwikowiach Kłodzkich. Zatem będzie co czytać, emocji nie zabraknie, nudy nie będzie. Przy okazji upadnie wiele mitów. Będzie to ostra krucjata wymierzona w mity i kłamstwa komercyjne.

Postanowiłem opublikować moje ustalenia dotyczące legendy o ukrytym pod koniec II wojny światowej depozycie w górze Gontowa. Przedstawię mój punkt widzenia na tę depozytową bajkę, poprzez archiwalne dokumenty, które posiadam oraz moją wiedzę terenową o Gontowej. Czytelnicy sami wyciągną wnioski. Ja nie wierzę w ten depozyt, o czym już kiedyś wspominałem, i nie wycofuję się z tego. Ale przyznać muszę, że dokumenty archiwalne, które posiadam, dość mocno tę legendę uwiarygadniają. To będzie bardzo mocny artykuł, dwuczęściowy. Według mojej wiedzy nie wyglądało to tak jak przedstawiono to w literaturze. Dlatego chętnie tą legendę przedstawię na nowo w świetle dokumentalnych źródeł historycznych i najnowszych badań terenowych, które o dziwo również dają.. pozytywny wynik? Temat niezwykle ciekawy.

Zagadka dotycząca blisko 1,5 rocznego opóźnienia publikacji w „Odkrywcy” mojego artykuł o kłopotach w budowie „Riese”, który Czytelnicy mogą obecnie przeczytać w numerze październikowym, doczekała się rozwikłania. Okazuje się, że artykuł nie został „zamrożony” / ”utajniony” w Redakcji itp., jak się mogło wydawać, tylko po prostu na tak znaczne opóźnienie w jego publikacji wpływ miały różne czynniki okolicznościowe. Mówiąc ogólnie tak po prostu czasami się zdarza w tej branży. Sam artykuł mimo że ma już 1,5 roku, spotkał się z pozytywnymi opiniami Czytelników, co mnie bardzo cieszy. Obecnie szykowany do druku jest mój uranowy artykuł. Kolejny, który mam zamiar wysłać do Redakcji „O”, zdradzę już teraz, że będzie bardzo mocny! Dotyczyć będzie kompleksu Gontowa… Jednak póki co żadnych szczegółów nie zdradzę.

Minęło 1,5 roku i w końcu Czytelnicy miesięcznika „Odkrywca” doczekali się mojego artykułu o kłopotach w budowie „Riese”, który przez blisko 1,5 roku miał u Naczelnego statut jako „niejawny/tajny”. Nie pomagały moje przypomnienia i ponaglenia. Naczelny nie reagował, artykuł nie był publikowany, a szczegółów brak. Jednak raptem ni stąd ni zowąd jakby nigdy nic artykuł ukazał się na łamach „Odkrywcy” i Czytelnicy teraz mogą poznać jego „tajną” treść. Cieszył mnie każdy z moich poprzednich kilkudziesięciu artykułów, które były w tym miesięczniku publikowane. Odbyło się to zawsze sprawnie jeśli chodzi o proces i w odpowiednim czasie. Niestety tego samego nie mogę powiedzieć o tym, który ukazał się teraz w październiku. Nie cieszy mnie aktualnie „ujawniony” artykuł z datą produkcji maj 2020 r. Pytanie co takiego zawiera ten artykuł, jaką ważną treść, że tak długo Czytelnicy „Odkrywcy” nie mogli jej poznać? To jest jak dla mnie zagadka. Jak przeczytacie artykuł to dajcie proszę znać w komentarzach, jakie jest Wasze spojrzenie na tę dziwną sprawę.

Pragnę Was poinformować Drodzy Czytelnicy, że nakład mojej książki pt. „Sekrety III Rzeszy w Ludwikowicach Kłodzkich” wyd. I, 2018 r., został już całkowicie wyczerpany. W związku z powyższym obecnie nie ma możliwości zamówienia tej książki w Wydawnictwie. Można jedynie nabyć ostatnie dostępne egzemplarze tylko w punktach sprzedażowych, np. Księgarnia Odkrywcy, Turystyczna Kopalnia w Nowej Rudzie, Schronisko PTTK Zygmuntówka w Górach Sowich lub w księgarni „Millenium” w Nowej Rudzie. Miło mi poinformować, że książka ta była przez znaczną większość miesięcy w roku najlepiej sprzedająca się pozycją m.in. w Księgarni Odkrywcy, gdzie została oznaczona jako HIT (link: https://www.odk.pl/sekrety-iii-rzeszy-w-ludwikowicach-klodzkich,37001.html ). Wielokrotnie wygrała tam konkursy na najlepiej sprzedającą się książkę danego miesiąca. Zebrała bardzo pozytywne recenzje i opinie, z czego jestem dumny. Była wydana w nakładzie 1000 egzemplarzy. Zyski z jej sprzedaży przeznaczę na kolejne eksploracje i kwerendy archiwalne.

Na koniec uprzedzę pytania Czytelników: Książka „Sekrety III Rzeszy w Ludwikowicach Kłodzkich” być może doczeka się wydania drugiego, znowelizowanego o nowe wiadomości i dokumenty, do których co jakiś czas docieram w archiwach. Jednak raczej w ciągu najbliższych lat to nie nastąpi.

Upłynął niemal rok od słynnej konferencji pod nazwą: Pierwsze spotkanie z „Odkrywcą” po latach: „Zamek Książ w kompleksie ”, na której miałem swoją prelekcję odnośnie infrastruktury oraz pozostałości po pracach ziemnych i górniczych zlokalizowanych w rejonie góry Jagodziniec. Powstały one w okresie II wojny światowej w ramach realizacji zadania budowlanego o kryptonimie „Riese”. Przypomnę, że wyżej wspomniany rozległy plac budowy spełnia niemal wszelkie kryteria, które kwalifikują go do nadania mu oficjalnej nazwy: siódmy kompleks „Riese” w Górach Sowich. Opisałem to miejsce wcześniej z J.Matlińskim na łamach „Odkrywcy”. Dla przypomnienia podam numery wydania „Odkrywcy”, w których ukazały się artykuły o Jagodzińcu : nr 10 (249), nr 11 (250), nr 10 (261).

Jednak mimo, że wielu młodych fascynatów i badaczy historii Gór Sowich z okresu II wojny światowej zgadza się z nami, plac budowy na zboczach góry Jagodziniec nie został oficjalnie uznany za kompleks „Riese”. Swoje veto wyrazili podczas wspomnianej wyżej konferencji pionierzy eksploracji twierdząc, że „za mało jeszcze wiemy”. Nie chciałem się upierać, wiedząc że to jest tylko kwestia czasu… Na chwilę obecną posiadam kolejny solidny argument przemawiający za tym, że plac budowy na Jagodzińcu powinien posiadać oficjalną nazwę siódmy kompleks „Riese” w Górach Sowich.

Prace nad nowym wydaniem książki „Nowa Ruda w okresie II wojny światowej”, z uwagi na charakter prac związanych z redagowaniem tekstu, posuwają się w tempie umiarkowanym. Mówiąc ogólnie to zajmuje sporo czasu. Jednak dokładam wszelkich starań, aby książka została wydana wiosną 2022 r. , o ile nie uda mi się jej wydać jeszcze szybciej. Póki co dla czytelników i miłośników historii miasta Nowa Ruda na Dolnym Śląsku przedstawiam jako ciekawostkę porównanie archiwalnego rysunku budynku ze zdjęciem wykonanym obecnie. W związku z powyższym, dla znawców historii tego miasta daję możliwość wykazania się wiedzą w komentarzach.

Z przyjemnością informuję, że drugie wydanie mojej książki „Nowa Ruda w okresie II wojny światowej” – wersja uzupełniona i rozszerzona, jest już ukończona pod względem merytorycznym. Obecnie prowadzę prace nad tekstem (redagowanie) i robieniem grafiki. Na pewno to jeszcze potrwa, bo mój czas jest mocno ograniczony. Książka najprawdopodobniej trafi do sprzedaży wiosną przyszłego roku, jednak istnieje opcja, że uda się ją wydać jeszcze w tym roku! To będzie zależeć od wielu czynników ode mnie niezależnych (sprawy wydawnicze, terminy drukarskie, czas korekty, itd.). W każdym razie na tę książka warto czekać. Fascynaci historii, a przede wszystkim mieszkańcy Nowej Rudy będą mogli dowiedzieć się z niej co takiego działo się w tym mieście, w okresie II wojny światowej.

Jestem po lekturze książkowej publikacji pt. Zapomniane Podziemia – część trzecia. Autorem jest K. Krzyżanowski – współautor pierwszej i drugiej części, o tym samym tytule. Drugi współautor nie poszedł w odstawkę i pojawia się w części trzeciej jako postać drugoplanowa. Pierwszoplanową postacią jest tu K. Krzyżanowski, który stara się zweryfikować różne informacje dotyczące śladów dawnego górnictwa i tajemniczych miejsc zlokalizowanych na terenie Polski. Owe informacje znajduje np. w internecie przeglądając filmy na youtube lub otrzymuje od anonimowego informatora przedstawionego w publikacji jako „źródło”. W celu ustalenia faktów historycznych K.Krzyżanowski analizuje stare mapy, jeździ na wizję lokalną w teren, przeprowadza wywiady z eksploratorami, niekiedy z tymi naprawę z górnej półki, lub odwrotnie. Autor nie szczędzi sobie trudu i zapuszcza się z latarką w podziemne wyrobiska dawnych kopalń, które są zwykle bardzo nieprzyjazne: ciasne, z połamaną obudową górniczą lub w znacznej części zalane wodą. Na dowód swojej bytności w tych podziemiach prezentuje w książce zdjęcia, na których widać jak np. siedzi zanurzony po szyje w wodzie w ciasnym chodniku górniczym, lub pływa na gumowym kajaku sporządzając notatki.

Książka ma luźną formułę tekstu w stylu akcji „live” poprzeplatanego zabawnymi dialogami. Dzięki temu nie jest to sztywna i nudna lekcja historii. Całość tekstu przyjemnie się czyta. Zdjęcia i mapki zamieszczone w książce są niestety czarno-białe. Szkoda naprawdę, bo zdjęcia są wysokiej klasy i np. fotografia chryzoprazu (s. 71.) w takim wydaniu aż boli. To jednak nie jest wina autora! Ponieważ ja jestem laikiem z zakresu historii górnictwa to ciężko jest mi się odnieść merytorycznie do tej publikacji (z wyjątkiem sztolni w Ludwikowicach Kłodzkich, rozdział pierwszy, gdzie znalazłem dwa poważne błędy merytoryczne). Niemniej uważam, że dla miłośników tej tematyki to jest lektura obowiązkowa, choćby po to, żeby mogli wyrobić sobie o tej książce własne zdanie. Również fascynaci Mauzoleum w Wałbrzychu, znajdą w tej publikacji informacje, które będą mogli poddać racjonalnej ocenie.